– Od dawna sprząta Pani świat?
– Odkąd pamiętam. Urodziłam się w Piekarach Śląskich, w domu, gdzie troska o czystość, porządek była tradycją. Rodzice nauczyli mnie poszanowania przyrody. Zachwyciłam się nią, gdy mieszkałam w dzieciństwie pod lasem w Orzeszu. Obrazy z tamtego miejsca, zapach ziemi podczas wiosennych roztopów, czy tataraku, który zrywaliśmy w czasie dziecięcych zabaw, zabrałam z sobą do Australii. Tam spędziłam większość swojego życia. Tam też przyłączyłam się do bardzo popularnego i niezwykle pożytecznego dla ochrony środowiska ruchu społecznego „Sprzątanie Australii”. Zapragnęłam, by podobne kampanie odbywały się w Polsce. W 1994 roku założyłam w Warszawie organizację pozarządową – Fundację „Nasza Ziemia” i z pomocą ekologów przygotowałam pierwszą kampanię „Sprzątanie Świata – Polska”.
Dziś przedsięwzięciom Fundacji spod znaku edukacji ekologicznej i obywatelskiej, patronują: minister środowiska, minister edukacji narodowej, prezes Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz ambasador Australii.
– Jeździ Pani z „ekologią” po kraju. Jak Pani ocenia społeczny ruch ekologiczny w Polsce?
– W polskiej edycji „Sprzątania Świata”, wpisanej w międzynarodowy ruch Clean up the World, uczestniczyło w ciągu kilkunastu lat pracy naszej Fundacji ponad milion osób, głównie młodzieży. Drugie tyle brało udział w innych programach Fundacji, jak m.in.: „Czysta gmina”, „Czyste środowisko-pokochasz komfort”, „Ogrody naszej Ziemi” ( powstało ich ponad sto w szkołach i przedszkolach) czy „Pomóżmy kasztanowcom”. Akcje te przygotowywaliśmy wspólnie z samorządami, organizacjami pozarządowymi, szkołami, biznesem i mediami.

Społeczny ruch ekologiczny w Polsce jest trwały. Nigdy się nie zdarzyło, by np. biznes odmówił współpracy z nami. Czy to podczas ekologicznych akcji, związanych choćby ze zbiórką i segregacją surowców wtórnych, sadzeniem drzew czy ratowaniem zagrożonej przyrody.
Najbardziej jednak cieszy mnie ekologiczny entuzjazm dzieci i praca wielu bezimiennych osób, pasjonatów ochrony środowiska, głównie polskich nauczycieli w wielu

 Posprzątać
świat...

 miastach i gminach. Dzięki takim ludziom ochrona środowiska zaczyna być nie tylko elementem wychowania. Staje się częścią życia społecznego, kultury, tradycji.
– W jakim sensie?
– Dzięki akcji „Sprzątanie Świata” w wielu miejscach kraju powstały młodzieżowe grupy, które na rzecz lokalnego środowiska pracują przez cały rok. Na warszawskim Gocławiu na przykład, liderem takiej nieformalnej grupy jest emerytowany nauczyciel, który skupił dzieci po prostu z ulicy. Dziś one nie tylko sprzątają swoją dzielnicę i jej zielone tereny w trakcie kampanii. One nie smiecą! Opiekują się także starszymi mieszkańcami, poznają historię swojego miejsca zamieszkania i co im się – najbardziej spodobało – „świat w naprawdę starym stylu”. Świat swoich dziadków i babć. Zorganizowali wystawę. Zgromadzili stare rzeczy. Pokazali, że nasza Ziemia nie musi być zasypywana bezustannie tonami śmieci, że rzeczy codziennego użytku produkowane z naturalnych surowców mogą służyć pokoleniom. To cenna refleksja nad przeszłością, dawną kulturą i szacunek dla przyrody.
 
– Kampania „Sprzątanie Świata” ma co roku inny, nowy wymiar...
– Tegoroczna, czternasta już edycja kampanii w Polsce odbywała się 14, 15 i 16 września, tradycyjnie przy wsparciu lokalnych wydziałów ochrony środowiska. I choć w tym roku ze swoim hasłem „Oszczędzaj – Wyłączaj – Odzyskuj- Świeć przykładem” była „dedykowana” przede wszystkim ochronie klimatu, udało się zlikwidować setki dzikich wysypisk śmieci.
Zaowocowała też ważną decyzją w świecie wielkiego biznesu. Znana wszystkim dobrze IKEA rozpoczęła w połowie września br. wycofywanie ze swoich sklepów torebek

 plastikowych.. Do tej akcji firma przygotowywała się od dwóch lat, testując rezultaty wyboru swoich klientów pomiędzy bezpłatnymi jednorazowymi opakowaniami i tymi odpłatnymi, wielokrotnego użytku, z papieru i materiału. Pierwszą placówką, która te próbę podjęła była IKEA w Katowicach. Tutaj większość klientów wybierała... ekologię.
Zaoszczędzone w ten sposób pieniądze (z zaniechania zakupu przez firmę worków plastikowych) – IKEA Polska przeznaczy na posadzenie miliona drzew.
W ramach tegorocznej kampanii „Sprzątania Świata”, w sierpniu br. odbyła się również wielka, międzynarodowa akcja sprzątania Bałtyku. Nasz kraj, położony w jego zlewni, ze względu na największą liczbę ludności i najdłuższą linię brzegową morza, jest też największym jego trucicielem.
Okazało się, że i w Polsce „każdy może sprzątać morze”. Na początek, zgodnie z międzynarodowym scenariuszem nasi specjaliści usunęli sieci zaczepione na wraku statku Memel. Inni uczestnicy bałtyckiej akcji w kraju zadbali o czystość cieków, leżących w zlewni Bałtyku. Sprzątali m.in. brzegi Odry we Wrocławiu oraz wspólnie z ambasadorami 19 krajów, także brzegi Wisły w Warszawie.
– Podczas tegorocznego wielkiego sprzątania kraju gościła Pani kolejny raz na Śląsku...
– Przyjechałam na zaproszenie leśników i katowickiej redakcji „Zielona Liga”. Lasy Państwowe są wielkim sojusznikiem naszych akcji. To one mają największy problem z usuwaniem dzikich wysypisk śmieci i ponoszą z tego tytułu straty, liczone w milionach złotych. Dlatego sprzątanie lasu przez młodzież szkolną jest ważną częścią naszej kampanii. To pouczające dla nich lekcje przyrody.
Tym razem wielkie sprzątanie lasu odbywało się 21 września, w 38 nadleśnictwach województw śląskiego, małopolskiegi i łódzkiego. Gościłam razem z „Zieloną Ligą” w nadleśnictwie Koniecpol, gdzie uroczyście otwarto kolejny, leśny ośrodek edukacji ekologicznej. Było to ważne wydarzenie nie tylko dla koniecpolskich uczniów, leśników, ale i lokalnej władzy. Uczniowie sprzątali las, badali czystość leśnych stawów, rywalizowali w przyrodniczych konkursach. A przede wszystkim posadzili aleję drzew, która poprowadzi ich do czystszego świata.