PAWEŁ TARGIEL

(Prze) paść

 
Ta pieśń zwija wersy
uszczelnia przepaść
ucieka i płynie przez się

Gromadzi swoje gardło
syci sierść przelotnym
skrzydłem cienia

Od wzlotu do lotu
nad płaskim błękitem
formą lustrem i prądem
powietrza

W tej pieśni dzieci i starcy
liżą sól gryzą piasek w bełkocie
słów snów i przypadków

 

Grafika Wojtek Łuka